“Katranı kaynat, olur mu şeker, cinsi bozuk cinsine çeker”
Bu güzel atasözünden şunu anlıyoruz; Siz ne kadar emek harcarsanız harcayın, soyu bozuk olanlar soyuna çekeceklerdir.
İnsan olarak eğitime, öğrenmeye çok ihtiyacımız var. Ama bu bilgileri özümseyip, eğrilip bükülmeden, yolu şaşırmadan, güzel bir noktaya ulaşabilmeyi başarmak çok daha önemli…
Sevgili dostlar, yılan ile köpeğin bir hikayesi vardır, duyanlarınız olmuştur belki!..
- Yılan nehrin kıyısına kadar gelmiş, karşı tarafa geçecek ama, kara yılanı olduğundan suya girmeye cesareti yok. Orada su içen köpeğin yanına gelip demiş ki: “Dostum karşıya geçeceksen benim karşıya geçmeme yardımcı olur musun?
- Köpek: “Olur, ama sana nasıl güveneyim, ya beni sokarsan? demiş…
- Yılan: “Sen beni karşıya geçireceksin ben ise seni sokacağım, olur mu öyle şey!.. demiş…
Bunun üzerine köpek yılana: “Peki o zaman dolan belime de geçelim” demiş…
Karşıya yaklaşırlarken yılan duramamış köpeğin kaburgalarını sıkmaya başlamış.
-Köpek: “Ne yapıyorsun, hani söz vermiştin, canımı yakmayacaktın” demiş…
-Yılan: “Sözümde durdum, seni sokmuyorum ama ne yapayım fıtratım bu. Zarar vermeden duramıyorum. O yüzden sıkıyorum seni” demiş…
-Köpek: “ Anlaşıldı, sen beni öldüreceksin, bari son arzumu yerine getir” der…
-Yılan: “Nedir son arzun”
-Köpek: “Son arzum, senin o parlak güzel gözlerini son bir defa görmek” der…
Bunun üzerine yılan başını köpeğin gözünün önüne doğru uzatınca, köpek can havliyle yakalar yılanın başını ve işini bitirir. Sahile varınca çalar yılanı yere…
Şöyle bir bakar yılana, eğri büğrü yerde uzanıyor.
-Köpek: “Hayatında da eğri büğrüydün, ölümünde de!.. Sen belki kendini ok gibi dosdoğru zannediyordun, ama eğri büğrüsün işte” der…
“İnsanlardan kimi de var ki, onun dünya hayatına dair sözü senin hoşuna gider ve kalbindekine de Allah’ı şahit tutar. Halbuki o, İslam’a ve Müslümanlara düşmanların en azılısıdır.” [ Bakara, 204]
“O, işbaşına geçince, Allah’ın emrine karşı gelmek ve hevasına uymakla o yerde fesat çıkarmaya, ekini, ekonomiyi ve nesli mahvetmeye çalışır. Allah (c.c) ise fesadı sevmez.”
[Bakara, 205]
Yazımın başındaki atasözünden ve hikayeden de anlaşılacağı üzere bir takım insanların, hatta bazı kavim ve milletlerin özleri, istidatları bozuktur. Böylelerini hayırlı bir yolda yetiştirmek, iyiler safına katmak, sağlam bir görüşle samimi birer dava adamı haline getirmek için eğitmeye çabalasanız da çok azı müstesna çoğunluğu yoldan çıkacaktır.
Eskilerin tabiriyle “Tohumu Bozuklar” tohumuna çeker…
