'BİR İNSANIN ANAVATANI ÇOCUKLUĞUDUR' Demiş Epictetus...
SADECE ÖZLERSİN…
Doğduğun evi, oynadığın sokağı, ana kucağını ÖZLERSİN,
Hısım akrabayı, ebediyete göç etmiş çınar gibi babayı, amcayı, halayı, ebeyi, dedeyi ÖZLERSİN,
Nefesi birlikte aldığın, hayata bizlikte hazırlandığın, can içre can garındaşlarını ÖZLERSİN,
Ana kucağı sıcaklığını, komşularla akşam muhabbetlerini ve dahi samimiyet kokan ÇAY’ı ÖZLERSİN,
***
Kurban kesimlerini, bayram gezmelerini, şeker topladığın poşeti ÖZLERSİN,
Hem giyip gezdiğin, hem de içine kum doldurup oyuncak yaptığın gara lastiği ÖZLERSİN,
Çocukluğunda alamadığın, hasretini duyduğun, görüp giyemediğin mekapı, iskarpini ÖZLERSİN,
Siyah-beyaz televizyonu, içindeki kara şimşeği, şirinleri ÖZLERSİN,
***
Kurnasından su içtiğin, koşup terlediğin, sıcakta içine girdiğin, çeşmeyi, olluğu ÖZLERSİN,
İçine taş attığın, üstünü başını ıslattığın, hani o yosun tutmuş olluk var ya! İşte onu ÖZLERSİN,
Özlemem deme sakın!
Yıkanacak çamaşır, ısıtılacak su için, götürdüğün odunları dahi ÖZLERSİN,
Gürül gürül akan kurnayı, çamaşır dövdüğün tokacı, yanan nar ile ısınan kazanı ÖZLERSİN,
***
Miyo’nun bahçeyi, top oynadığın tepelce’yi, manzaralı yelken tepeyi ÖZLERSİN,
Çağla yediğin bademliği, goyun güttüğün koca dereyi, kurbağalı ince suyu ÖZLERSİN,
Yağmur dualı tokmak harmanını, goyunlu guzulu çepiş öreni, tezek kokan ağılları ÖZLERSİN,
Nefis havalı kalburcuyu, alıç yediğin gencek’i, nefeslendiğin kazan pınarını ÖZLERSİN
***
Misket aldığın bakkalı, tipi tip sakızını, öksürten leblebi tozunu, içine çektiğin borusunu ÖZLERSİN,
Mis kokulu yeşil Kafaoğlu, arap sabununu, kireci, kili, duvar sıvanan ak toprağı (asbesti) ÖZLERSİN,
Genlerinde ahilik olan dürüst esnaflığı, edilen muhabbetleri, yenilen güveçleri ÖZLESİN,
Hele şu tereyağlı bazlama, sac üstünde kırılan yumurta, Malıç etinden kavurma, şifalı tarhana çorbayı ÖZLERSİN,
***
Eskiden oturduğun o mahalle, köy, ilçe var ya!
Ha işte, tamda orayı ÖZLERSİN,
Çocukluğunu, geçen yılları ÖZLERSİN be azizim,
Senden gidenleri, geride kalmayanları, gelmeyecekleri ÖZLERSİN,
Ölen yakınlarını, göçen eşi-dostu ÖZLERSİN,
‘Artık işime yaramaz’ deyip de çöpe attığın,
Ya da birisine verdiğin oyuncaklarını ÖZLERSİN
Geride bıraktığın, gittiğinde ebediyete göçen insanları ÖZLERSİN,
En kötüsü ne biliyor musun?
Özlediklerinin hiçbirisi geri gelmez bilir misin?
Güvence gibi, sadece ÖZLERSİN,
Sadece ÖZLERSİN...’
Hüseyin Güven ı Güvence
