Eskişehir Suyu Hürmüz’den mi Geliyor? Mazot 73 Lira, Su 90 Lira!
Dünya enerji piyasaları İran-ABD gerilimi ve Hürmüz Boğazı’nın kapanma riskiyle sarsılırken, Türkiye’de uygulanan “Eşel Mobil” sistemi sayesinde mazotun fiyatı 73 lira seviyesinde tutuluyor. Ancak hiçbir küresel risk taşımayan, DSİ’den bedelsiz alınan ve Eskişehir’in yerel kaynağından beslenen şebeke suyunun iş yerlerindeki fiyatı, vergiler hariç 90 lirayı aşarak akaryakıtı geride bıraktı.
Küresel Krizde Mazot Bile Direniyor, Eskişehir Suyu Durdurulamıyor!
Mazotun Yolculuğu mu Zor, Suyun mu?
Küresel savaş tamtamlarının çaldığı, petrolün kıtalar aştığı ve rafinerilerde işlenip istasyonlara ulaştığı zorlu süreçte mazot; devletin uyguladığı destekle 73 lira seviyesinde kalabiliyor. Mehmet Şimşek’in açıklamasına göre, eğer bu destek olmasaydı mazotun litre fiyatı 90 lira olacaktı. Öte yandan, Eskişehir’de musluktan akan suyun iş yerleri için belirlenen birim fiyatı 90,1061 liraya ulaştı. Üstelik bu fiyata henüz KDV ve ÇTV gibi vergiler dahil değil. Ortaya çıkan bu tablo, vatandaşın aklına şu soruyu getiriyor: "Yurt dışından gelen petrol 73 lirayken, yer altından çıkan Eskişehir suyu Hürmüz Boğazı’ndan mı geçiyor?"
Yatırım Yok, Hibe Çok, Ama Zam Bitmiyor
Belediye kaynakları ve ESKİ yönetiminin "maliyetler ancak karşılanıyor" savunması, rakamlarla karşılaştırıldığında geçerliliğini yitiriyor. DSİ tarafından belediyeye ücretsiz sağlanan su, 30-40 yıllık hazır hatlar üzerinden vatandaşa ulaştırılıyor. Üstelik arıtma tesislerindeki elektrik giderlerinin yüzde 50’si Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından hibe ediliyor ve kurumun kendi GES projeleriyle enerji ürettiği biliniyor. Ciddi bir altyapı yatırımı yapılmamasına rağmen, sayaç bedelinden boru tamirine kadar her kalemin aboneye yansıtıldığı kurum, geçtiğimiz yıl 211 milyon lira bütçe fazlasını belediyeye aktarmayı başardı. Bu veriler, su fiyatlarındaki her ay otomatikleşen artışın bir maliyet zorunluluğu değil, bir "tahsilat stratejisi" olduğunu kanıtlıyor.
Eskişehir’e "Su Eşel Mobil" Sistemi Gerek!
Hükümet, dünya piyasalarındaki yangını vatandaşa yansıtmamak için akaryakıtta feragat ederken; Eskişehir yerel yönetimi, "halkçı belediyecilik" sloganlarının gölgesinde kendi kaynağını vatandaşa fahiş bedellerle satmaya devam ediyor. Kurum içindeki liyakatsizlik, nepotizm ve "müdür kardeşi" ayrıcalıklarıyla sarsılan ESKİ, maliyet yönetimindeki başarısızlığını her ay güncellediği su faturalarıyla Eskişehirli esnafın ve halkın sırtına yüklüyor. Eğer bugün bir litre mazot, bir metreküp sudan daha ucuz hale gelmişse; bu durumun sorumlusu Hürmüz Boğazı’ndaki savaş değil, Eskişehir’deki yönetim zafiyetidir.
Petrolü Geçen Porsuk: Mazot 73, Eskişehir’de Su 90 Lira!
Eskişehir'de yerel yönetimin ve belediye iştiraklerinin "akraba kayırmacılığı", "mobbing" ve "liyakat krizleri" ile anıldığı bir dönemde; temel bir insan hakkı olan suyun akaryakıt fiyatlarını dahi geride bırakması tam bir yönetim trajedisidir. ESKİ bünyesindeki "sehven" hataların yasal kılıfa uydurularak zam olarak geri dönmesi, kurumun kâr odaklı bir şirket gibi yönetildiğini tescillemektedir. Şahsi karavan tesisatı için kurum deposunu kullanan müdürlerin sessizliği, 211 milyon lira bütçe fazlası veren bir kurumun her ay suya zam yapmasıyla birleşince, adaletsizlik iyice görünür hale gelmektedir. Vatandaş, küresel krizde devletin desteğini hissederken, yerel yönetiminde "icra ve zam" kıskacıyla baş başa bırakılmaktadır. Liyakatsiz kadroların ve şaibeli atamaların bedelini Eskişehir halkı, petrol fiyatlarını geçen su faturalarıyla ödemektedir.
Sizce, maliyetleri bakanlık tarafından hibe ile desteklenen ve bütçe fazlası veren bir kurumun, su fiyatlarını akaryakıtın üzerine çıkarması "sosyal belediyecilik" anlayışıyla ne kadar bağdaşıyor?
